Montaż przydomowej oczyszczalni ścieków a jej rodzaj

Bardzo ważną kwestią jest wybór odpowiedniego urządzenia, które sprawdzi się w danych warunkach wodno-gruntowych. Oczyszczalnia biohybrydowa sprawdzi się w każdym terenie, natomiast w pozostałych typach oczyszczalni w przypadku niesprzyjających warunków wodno-gruntowych. trzeba czasem zastosować dodatkowe zabiegi. Gdy występuje wysoki poziom wód gruntowych, drenaż instaluje się w nasypie, natomiast gdy grunt na posesji został zakwalifikowany jako średnioprzepuszczalny, stosuje się wspomagającą warstwę piasku.

Jednak bez względu na to, czy wybór padł na oczyszczalnię biologiczną, ekologiczną czy biohybrydową oraz jakie warunki występują na działce, mogą Państwo liczyć na kompleksowe wsparcie fachowców. Nasi specjaliści zapewniają montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie całego kraju.

Przydomowa oczyszczalnia ścieków – montaż a lokalizacja

Aby zoptymalizować działanie oczyszczalni, warto umieścić osadnik gnilny nie dalej niż w odległości 3–10 metrów od budynku. To ważne z uwagi na temperaturę ścieków dostających się do zbiornika. Nie powinny one ulegać wychłodzeniu, gdyż wówczas tłuszcz będzie osiadał na ściankach rury. Zatem umieszczenie osadnika gnilnego w odległości około 20 metrów spowoduje, że urządzenie częściej będzie wymagało czyszczenia. Watro też zwrócić uwagę na to, aby zbiornik był zainstalowany w miejscu, do którego w razie potrzeby dojedzie wóz asenizacyjny.

Szamba ekologiczne montaż elementów instalacji wewnętrznej w budynku

Wybór odpowiednich parametrów i odległości jest oczywiście uzależniony od rodzaju oczyszczalni. Zagłębienie zbiornika zależy od głębokości, na jakiej umieszczone jest wyjście rury kanalizacyjnej z budynku. Warto wiedzieć, że osadniki gnilne może przykrywać warstwa ziemi aż do 120 cm. Jednak rura kanalizacyjna powinna być wyprowadzona płyciej. To umożliwia zachowanie przy przepływie grawitacyjnym wymaganej odległości (1,5 m) między drenażem rozsączającym a wodami gruntowymi.

Nie można zapomnieć o odpowiednim umiejscowieniu układu wentylacji, który odpowiada za warunki tlenowe w drenażu oraz pozwala pozbywać się gazów z osadnika gnilnego. Kanalizacja wewnętrzna powinna zawierać co najmniej jeden pion wyprowadzony pod dach, zakończony wywiewem nie mniejszym niż o średnicy 10 cm.  Ma to na celu zapewnienie stałego dopływu powietrza do oczyszczalni i optymalizację jego przepływu przez urządzenie.